Ambon manisé
Maandagochtend zijn we na het ontbijt naar het vliegveld in Makassar vertrokken. Een mooi nieuw vliegveld. Martinus de chauffeur is direct nadat hij onze koffers had uitgeladen vertrokken. Julius hielp ons met inchecken en dat was snel gebeurd. We hebben met z'n drieën nog even wat gedronken en toen het tijd was om naar de gate te gaan hebben we ook van Julius afscheid genomen. Hopelijk krijgt hij weer snel nieuwe klanten.
Rond 12.40 uur vlogen we van de landingsbaan van Makassar richting Ambon. Een korte vlucht van anderhalf uur. We knipperden met onze ogen en we landden al op vliegveld Pattimura op Ambon. Vanuit de lucht ziet Ambon er bergachtig en ontzettend groen uit. Met een idyllische baai waarin wat vissersbootjes varen. Een mooi plaatje vanuit de lucht.

Luchthaven Pattimua, Ambon.
Op het vliegveld stond Victor, onze nieuwe gids, ons al op te wachten. Hij zorgde ervoor dat we vlug alle papparassen in orde hadden. We zaten na het ophalen van de koffers al snel bij chauffeur Alfa in de auto. Victor zal ons de rest van ons verblijf op de Molukken vergezellen. Al snel bemerkten we dat hij een zeer gepassioneerde gids is met heel veel liefde voor zijn eiland. Onderweg naar het hotel zijn we regelmatig gestopt omdat hij ons iets wilde laten zien. We stopten ook nog even bij een markt waar allerlei specerijen en groenten werden verkocht. Hij wilde ons Sago laten zien. Sago wordt gemaakt van het witte vlees uit de stam van een bepaald soort palmboom. Dit verwerkt men tot meel. Van het meel worden meelballen gemaakt. Deze meelballen worden weer verkocht op bijvoorbeeld de markt. Van de meelballen maakt men in de keuken weer allerlei gerechten.
De eerste indruk van Ambon is dat het er schoner en netter uitziet dan Sulawesie. Er hangt een heel andere sfeer. Het verkeer is minder agressief. Victor vertelt dat de banden onder de bevolking heel hecht zijn. Ook zegt hij dat de naam Matulessy, vanwege Thomas Matulessy alias Thomas Pattimura, erg hoog staat aangeschreven. Pattimura was een vrijheidsstrijder uit 1817. Wij, Matulessy's, stammen van hem af.
Rond 17.00 uur kwamen we aan bij Grand Soya Hotel in Ambonstad, alwaar we drie nachten zullen verblijven. Na Victors introductiepraatje brachten we onze koffers naar onze kamers en zijn direct met Victor op pad gegaan. Eerst een wandeling door het centrum en ieder in een eigen betjah weer terug. De betjahrijders hielden een wedstrijd onderling. Ze scheurden erop los. De betjah's mogen in Indonesië overdag tot 18.00 uur alleen op kleur rondrijden. Ze zijn er in rood, wit en geel en worden meestal door de rijders gehuurd. De ene dag mogen bijvoorbeeld de rode en de andere dagen de witte of de gele rondrijden. Na 18.00 uur mogen alle kleuren rondrijden. De regels worden vaak niet opgevolgd, waardoor ze vaak een boete krijgen. Ze rijden 's avonds in het drukke verkeer zonder verlichting rond. Best link...
's Avonds lagen we er op tijd in. Morgen om 9.00 uur gaan we weer met Victor op pad.
Reacties
Reacties
Brings my memories back in 1964, op school SMP Fransiscus Xverius, diensthuis in jalan Christina Martha Tiahohu, pantai Natsepa, pantai Latuhalat, Wai, Batu Capeo....en nog veel meer....
Leuk dat jullie dat nog weten, van die vrijheidsstrijder. Nooit weg, zo'n voorvader. Ligt er in Nederland niet een taak voor jullie weggelegd? Veel plezier, ik volg alles!
Selamat datang di tanah tumpah darah...;-)
Ook bij mij komen de mooie herinneringen weer naar boven... ...
Fijn dat jullie een goeie gids hebben...ben benieuwd waar hij jullie naar toe gaat brengen....sowieso naar de plekken die Norma al heeft vermeld... laat je overrompelen door de schoonheid van de natuur...
En als je pantai Natsepa aandoet (je zit dan naast het dorpje Suli waar mijn roots liggen) is rudjak eten een must...;-)) super lekker (mijn tante staat daar nl. met haar kraampje)...Selamat djalan..... Amatoooo
Ha Danny, ik lees dat alles goed met jullie gaat. Avontuurlijk ook dat reizen over land. Veel pleizier nog.
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}