We zijn gisteravond rond 20.30 uur aangekomen op de Luchthaven in Makassar. Het was best een vermoeiende reis. We hebben met allerlei soorten en maten vliegentuigen gevlogen. De luchthavens varieerden van super de luxe tot oud en vervallen.

We begonnen onze reis natuurlijk op Schiphol. Erik heeft ons erheen gebracht en Lisette heeft Danny afgezet. Het inchecken verliep vlot, totdat Danny aan de beurt was. Er was een probleem met zijn vliegticket. Zijn naam op zijn ticket was niet hetzelfde als in zijn paspoort. Sjeesus, wat nu? Bij de balie waar hij zijn probleem moest melden vertelde de medewerker dat Danny geluk had dat zijn ticket veranderd kon worden. Het schijnt normaal zo te zijn dat er niets anders op zit dan een nieuw ticket te kopen.

Wij weer terug naar de incheck balie. Na enige consternatie kwam een Indonesische regeltante van Malaysia Airways ons vertellen dat het vliegtuig overboekt was en dat ze alleen nog plaats over had in de Business class. Of we dat okay vonden. Nou, daar hoefden we niet lang over na te denken. Met een kleine bijbetaling van 45 euro zaten we, nadat we afscheid hadden genomen van Erik, anderhalf uur later als vorsten in het super de luxe business class gedeelte van het vliegtuig. De bediening was grandioos. Het ontbrak ons aan niets. De maaltijden bestonden uit uitgebreide starters en hoofdmaaltijden vergelijkbaar met restaurant kwaliteit geserveerd op gedekte vliegtuigtafeltjes. Het glaasje wijn maakte het compleet. Na de maaltijden konden we heerlijk languit nagenieten in stoelen die van alle gemakken waren voorzien. Gelukkig wisten we toen nog niet wat ons nog te wachten stond.

De reis viel mee, dankzij de comfortabele sfeer in de business class. Rond 10.30 am kwamen we aan in Kuala Lumpur, de vertrouwde mooie, schone, glimmende luchthaven van Maleisie. Na enige uurtjes rond gehangen te hebben vertrokken we in de iets minder luxe economy class richting Jakarta.

De luchthaven van Kuala Lumpur.

De landing was weer perfect. Dat kunnen de piloten van Malaysia Airways wel. Vanaf luchthaven Jakarta Soekarno Hatta namen we de taxi naar de Lion Air terminal. Deze luchthaven is vergelijkbaar met een mierenhoop. De vluchttijd was 15.40 uur. We moesten dus nog even wachten, hangen eigenlijk. In de buurt van de luchthaven is, behalve de vele bekende eettentjes, weinig vertier. We besloten om onze koffers alvast in te checken en buiten op een bankje het bedrijvige volkje te bekijken.

Ruim een uur voor vertrek zijn we in de wachtruime van de gate gaan zitten. Wat een drukte. Af en toe werd er wat in Bahasa omgeroepen. Op een gegeven moment klonk er na zo’n vermelding over de speakers een eenstemmig “Ohhhh!!” en men begaf zich in groten getale naar de dichtstbijzijnde eettentjes waarna overal in de typische Indonesische hurkzit uit plastic bakjes werd gegeten. Daaruit konden we duidelijk opmaken dat onze vlucht flink was vertraagd. Het duurde en het duurde. Toen ik van mijn stoel opstond om naar de status van onze vlucht te informeren, was mijn plaats onmiddellijk vergaan. Bij de balie kon een medewerker vertellen dat onze vlucht nog een uur vertraagd was. Nog een uur wachten. Nu staand, want alle stoelen waren bezet. Uiteindelijk vertrokken we 2 uur later in een nog kleiner en krapper vliegtuigje dat aan alle kanten rammelde. Rond 21.15 uur landden we op Makassar, Sulawesi. Julius, onze gids en Augustinus de chauffeur, stonden ons al op te wachten en brachten ons naar ons hotel dat ongeveer 30 minuten vanaf de luchthaven was.

We fristen ons snel een beetje op en zaten rond 22.20 uur aan de Nasi goreng met Saté. Na een vermoeiende dag lagen we om 23.30 uur in bed.

Er zijn hier weinig internetmogelijkheden. Dit verhaal zet ik in het dichtstbijzijnde internetcafé, m.b.v. een usb-stick, op de website. Ik ben bang dat we niet vaak de gelegenheid zullen krijgen om jullie op de hoogte te houden van onze reis. We zullen wel zien.

Tot de volgende keer!